Muhterem Üstâdımız Mahmud Sâmî Ramazanoğlu, zamanın ehemmiyeti üzerinde çok dururdu. Kendisi, vaktini en hayırlı işlere tahsis etmeye çalışırdı. Boşa zaman kaybına hiç tahammülü yoktu.

İnsanın dünyasına da, âhiretine de faydası dokunmayan işlere “mâlâyânî” denir. Mahmud Sâmî Efendimiz de ihvânın mâlâyânî ile vaktini ziyân etmesini hiç hoş görmezdi.

Merhum Mûsâ Topbaş Efendi, üstâdı Mahmud Sâmî Efendi’nin bu hassâsiyetini bütünüyle hayatına tatbik etmiştir. Yatışı, kalkışı, işe gidişi, yemek vakti, hatta misafir ağırlama zamanları bile hep planlı-programlıdır. Bu hususta sık sık:

Ayın Gündemi ile ilgili makalenin devamı için tıklayınız.